تبليغاتX
دل گفته ها - خلاقيت كشي

دل گفته ها

حرفهای زیادی هست که حرف دله و باید گفته بشه. اینجا بهترین جاست برای دل نوشته ها...

 در برنامه نگاه نو از راديو فرهنگي، يكي از نشستهاي برگزار شده در سراي اهل قلم در نمايشگاه بين المللي كتاب تهران ۱۳۸۷ را پخش مي كرد. بحث در مورد خلاقيت و نوآوري بود و اينكه چرا ما خلاقيت نداريم. برخي از نكاتي كه به نظرم جالب بود و خاطرم مانده را اينجا مي نويسم:

ژاپني ها خلاقيت دارند و ما ايراني ها نداريم. چرا؟

وقتي ژاپني به دنيا مي آيد و به مدرسه مي رود هميشه به او گفته مي شود كه ژاپن، كشوري است جزيره اي با خاك كم و نامرغوب، زلزله خير و فاقد منابع زيرزميني. از طرف ديگر ما ژاپني ها مردماني هستيم كه متوسط قدمان هم از جهانيان كمتر است و كوتاه تريم. بازهم تفاوت ديگري با جهانيان داريم. اينكه، چشمان ريزي داريم كه از چشمهاي جهانيان كوچك تر است. حال با اين اوضاع خرابي كه از لحاظ امكانات خدادادي داريم، چه مي توانيم بكنيم. آيا بايد مانند آفريقائيها بمانيم تا از گرسنگي بميريم يا راهي براي سعات وجود دارد؟

حال وضع ما ايرانيان را ببينيد:

 ما ملتي هستيم با 2500 سال سابقه فرهنگي و تمدني

هنر نزد ايرانيان است و بس

ايرانيان جزء باهوشترين افراد جهان هستند (البته پژوهش هاي جديد نشان مي دهد ايرانيان در رده 14 يا 15 جهاني قرار دارند)

ما منابع زيرزميني فراواني داريم. از نظر نفت اگر اول نباشيم ولي در بين 5 كشور اول جهان هستيم

از نظر جاذبه هاي طبيعي و اقليمي جزء كشورهاي متنوع برتر جهان هستيم

مجموع اين داشته هاي آشكار و پنهان وقتي در كنار روح آسايش طلب ايراني و اوضاع نه چندان آرام سياسي قرار مي گيرد،‌ معجوني مي سازد كه نه تنها نبوغ و خلاقيتي در آن ديده نمي شود كه  با هرچه نوخواهي و خلاقيت و نوآوري است سر ستيز دارد. اصلا سئوال اين است كه چرا بايد خلاق باشيم؟

نمي دانم به اين دقت كرده ايد كه حتي ايراني هاي متوسط هم وقتي در محيط كشورهاي غربي قرار مي گيرند، چقدر امكان موفق شدنشان وجود دارد؟ محيط و انگيزه عوامل اصلي هستند كه موتور ايراني را روشن مي كنند و آنچه را در كشور خود و در بين هم فرهنگان و هم زبانان خود نمي توانند ايجاد كنند يا بيابند، به راحتي در بين ناآشنايان فرهنگي و زباني خلق مي كنند.

ياد صحبتهاي يكي از اساتيد دوره كارشناسي ام مي افتم. آقاي دكتر فرنود كه تاريخ اجتماعي به ما درس مي دادند. در دانشكده ادبيات دانشگاه فردوسي مشهد. ايشان هم كلاسي و همراه دكتر شريعتي در فرانسه بودند. نقل مي كردند كه دكتر شريعتي در كلاس يكي از اساتيد بزرگ فرانسه، كنفرانسي در خصوص وضعيت ايران و كشورهايي آسيايي داشتند و تاكيد كردند كه استعمارگران باعث عقب ماندگي ايرانيان شدند. استاد هم به شوخي گفتند: آها، فهميدم. اين استعمارگران نابكار همه پسرخاله هاي ژاپني ها بودند. چون با آنها فاميل بودند نگذاشتند كه آنها عقب بمانند و فقط ايرانيان غريبه را عقب نگه داشتند.

تو خود حجاب خودي حافظ، از ميان برخيز...

در مورد خلاقيت ژاپني: http://www.shamimm.com/webpages/News/newstest/newmagalat2.asp?codma=7038&piclogo=

نظام آموزشي ژاپن: http://www.iranculture.org/research/edupol/countries.php?c=japan

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت 11:44  توسط محسن حاجي زين العابديني  |