دل گفته ها

 *******

انت المحبوب

دیگر به چه کار آید سرودن از تو!

وقتی که در مقابلم ایستاده ای!

پیش از این بهانه ای بودی برای سروده هایم و اینک سروده هایم بهانه ایست برای نیم نگاه تو!

روحی که بزرگش میپنداشتم اکنون کودکیست ایستاده در برابر بزرگترین بزرگی که در عمر خویش دیده!

ایستاده با چشمانی پر از حیرت !

همه داشته هایم را برداشته ام تا بسویت بیایم و تو در شهر امن خویش پناهم دهی !

همه عمرم را سفر کرده ام اینک در ابتدای راه رسیدن به تو وا مانده ام چون کودکی که میخواهد راه رفتن بیاموزد، با پاهای لرزان خویش به امید یاری تو ایستاده ام در ابتدای راهی که انتهایش تویی، تا به یک اشارت تو فارغ و سبکبال بدود تا ته این جاده پر زحمت و رنج !